X
تبلیغات
میگون

میگون

دویاره برگشتم بعد از چند سال

بعد از یک سال بالاخره دوباره اومدم.
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۱ساعت ۲۲:۴۱ توسط علی میگونی دسته : نظر(0)

دانشجویی

سلام
من دانشجو هستم و تقریبا 300 کیلومتر با میگون فاصله دارم 6 ساعت هم باید توراه باشم تا بیام میگون
به هر حال خبر زیادی از میگون ندارم.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ساعت ۱۰:۰۴ توسط علی میگونی دسته : نظر(1)

گردش خانوادگی در اهار توسط گروهی از اهالی اوشان وفشم ومیگون
در تاریخ 3/4/1389 حدود 150 نفر از اهالی اوشان –فشم و میگون برای گردش خانوادگی و دیدن طبیعت زیبای اهار به اهار امدند .مقصد انها دهتنگه بود ولی با توجه به کثرت گردشگران وبودن تعدادی کودک و افراد مسن در میان انها در منطقه اوچالک  
(نرسیده به زرگاه) اطراق نمودند و پس از صرف غذا چند برنامه اموزشی توسط مسئولان مربوطه اجراشد و سپس آقای جعفر نادیاز طرف انجمن علمی وفرهنگی اهار ضمن خیر مقدم به انها مختصری راجع به اهار و تاریخچه شکراب و قلعه دختر صحبت کرد.در پایان برنامه نیز هدایایی با قرعه کشی بین انها توزیع گردید .مسئولیت و مدیریت این برنامه به عهده فرهنگسری اوشان-فشم و میگون بود.
همچنین به اطلاع علاقه مندان به ورزش کوهنوردی می رسانیم این گروه در تاریخ 31/4/1390قصد دارد برنامه ای به مقصد شکراب تدارک ببیند لذا کسانی که تمایل به شرکت در این برنامه را دارند می توانند در تاریخ فوق به این گروه بپیوندند.



+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ساعت ۱۰:۰۲ توسط علی میگونی دسته : نظر(0)

اسمش میگون است. از آن جهت میگون می گویندش که رنگش سرخ است. شهر میگون شبیه یک یاقوت سرخ است بر مخملی سرخ تر. خاک منطقه رس است و حتما می دانید که رس رنگ سرخی دارد و خانه ها هم از همان خک ساخته شده اند و بهمین خاطر روستا یکپارچه در رنگ سرخی مطبوع شناور شده است.

 

قول میدهم درست از همان وقت که از بالای جاده می بینیدش شاعر می شوید. رقص درختهای زرد و نارنجی و سبز در پس زمینه ی سرخ محیط  هر مسافری را حتی اگر طبع شعر نداشته باشد شاعر میکند تا چه رسد به آنها که اهل شاعری هم باشند. سحر اگر باشد شاید تور نازک مه هم افتاده باشد روی روستا ؛ و اگر غروب باشد ، وای اگر غروب باشد! آنوقت در همه عکسهایی که از روستا می اندازید حس میکنید خانه های سرخش با خورشید یکی شده اند.

اما دلنشین ترین جزء سفر به میگون میدانید چیست؟ بوی خوش خاک رس وقتی باران خورده باشد ؛ آب و هوای مرطوب و لطیفش ، و نوشیدن یک لیوان چای داغ  که آبش در کتری دود زده روی هیزم  جوشیده باشد.

همین خوشی های شیرین است که مشتاقتان میکند از تهران که به سمت لواسان راه افتادید ، در آخرین میدانی که به سمت لواسان میرود  به سمت فشم بپیچید و میهمان  میگونی ها شوید.

منبع: ویژه نامه "چاردیواری" روزنامه جام جم،مورخ دوشنبه ۱۸مهر ۹۰،ستون ثابت "آخر هفته کجا بریم"  بقلم علی یوشی زاده ، با عنوان شاعر شدن در میگون


+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ساعت ۰۹:۵۹ توسط علی میگونی دسته : نظر(0)

سیل میگون

در مرداد  ماه سال ۱۳۳۳ه ش  هنگامی که ساکنان روستای میگون مشغول امور روزمره خود بودند ٬ ناگهان باران  شدیدی  شروع به باریدن کرد وپس از ساعتی ناگهان  صدای غرشی  روستای میگون را به لرزه  دراورد سیلی عظیم که تا ان زمان در ان منطقه بی سابقه بود ٬روستا را درنوردید ٬بسیاری از مردم تا به خود امدند یا اب انها را برد یا در زیر اب  غرق  شدند :  البته  مردانی مثل   شهید رمضان علی سلیمانی میگونی  که فرد قدرتمندی هم بود٬ تعدادی از مردم را نجات داد والبته خود نیز  غرق شد و اولین شهید میگون نام گرفت   ٬تصاویری که به مرور از این سایت می بینید بعد  از ان سیل  ویرانگر گرفته شده.  


+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ساعت ۰۹:۵۸ توسط علی میگونی دسته : نظر(1)

ریواس


ریواس گیاهی است از تیره هفت‌بندان (
Polygonaceae) بومی آسیا (به احتمال سیبری یا هیمالیا) که از سده شانزدهم در اروپا کشت می‌شد. نوشته‌ها حاکی از آن است که قبل از میلاد مسیح در چین به عنوان دارو مصرف می‌شد.

ریواس همچنین در دامنه بینالود و ارتفاعات البرز در شمال تهران  مخصوصا منطقه رودبار قصران روییده و بومیان با چیدن سنگ دور ساقه‌اش آنرا پرورانده و سبب بلندتر شدن ساقه‌اش می‌گردند. ریواس در میگون به وفور يافت ميشود .

مصرف غذایی

این گیاه در غذاهای ایرانی به صورت خام و پخته در سالاد و خورشت مورد مصرف دارد، اما به دو صورت کلی همراه با کوفته ریزه و رب و پیاز و صورت دیگر همراه با گوشت قرمه و سبزی نعناع و جفری طبخ می‌شود این خورشت‌ها مخصوص نواحی جنوبی البرز از جمله تهران و سمنان است که این گیاه در دامنه‌های البرز به طور وحشی رشد می‌کند. (رجوع شود به کتاب آشپزی رزا). با ریواس خوشاب و شربت نیز درست می‌كنند.

ارزش غذایی

ریواس دارای برخی عناصر نظیر پتاسیم - کلسیم است و از نظر ویتامینها نیز تا حدودی غنی است. دمبرگ ریواس که قسمت قابل استفاده آن است دارای مقداری اسیدهای آلی مانند اسید مالیک است که برای رفع عطش و ایجاد سهولت در هضم غذا مفید است. همچنین در طب سنتی ریواس برای دفع بعضی از باکتریهای مضر استفاده می‌شود. مصرف بیش از حد ریواس باعث کمبود کلسیم در بدن می‌شود.

مشخصات ظاهری

  • ریشه: ریواس دارای یک ریشه معمولی است که یک تا دو متر در خاک رشد می‌کند. ریشه ریواس در مقابل سرما و یخبندان مقاوم است.
  • ساقه: ریواس دارای دو نوع ساقه است. یکی ساقه زیرزمینی که به آن ریزوم می‌گویند. ریزوم پس از رشد گوشتی و چوبی می‌شود که از جوانه‌های آن، ساقه‌های هوایی و برگهای پهن بوجود می‌آید. نوع دوم ساقه در ریواس ساقه‌های هوایی است که تا حدود یک متر نیز رشد می‌کند.
  • برگ: ریواس دارای برگهایی است که از جوانه جانبی ریزومها بوجود می‌آیند. برگها دارای پهنک نسبتاً پهن هستند. دمبرگ ریواس که قسمت خوراکی آن را تشکیل می‌دهد، گوشتی بوده و طول آن به بیش از نیم متر می‌رسد.
  • گل: به تعداد زیاد و به صورت خوشه در انتهای ساقه اصلی ایجاد می‌گردد و گلها به رنگ سبز است و در اثر تلقیح بذر را تشکیل می‌دهند.

آب و هوای مناسب

ریواس از سبزیهای فصل خنک است و دماهای پائین را تحمل می‌کند. برگها در دمای پائین صورتی و یا قرمز و در دماهای بالا بیش از سی درجه سانتیگراد سبز تیره است. ریواس در مناطق پر باران عملکرد بیشتری را دارد. در خاکهای سبک و حاصلخیز بهتر رشد می‌کند. خاک ریواس نیاز به پتاسیم زیادی دارد.

همچنين ريواس در دامنه هاي كوههاي شهرستان طالقان بالا طالقان روستاي زيباي ناريان به وفور يافت ميشود.

تکثیر ریواس

این گیاه توسط دو روش غیر جنسی و بذر تکثیر می‌‌شود ولی چون گیاهان حاصل از بذرکاملاً متفاوت از گیاهان والدینی می‌‌باشند در واقع استفاده از گیاهانی که از جوانه‌های روی ریزوم حاصل می‌‌شوند، روش اصلی تکثیر آن می‌‌باشد که این گیاهان در اطراف گیاه اصلی قرار دارند. در اوایل بهار گیاهان جدا شده از گیاه مادری به صورت شیاری کشت می‌‌شود. فاصله مشت بین یک تا یک‌و‌نیم متر در نظر گرفته می‌‌شود و فاصله دو بوته ۶۰ تا ۹۰ سانتیمتر است.

کشت و داشت

وجین: اگر علف‌های هرز توسط ادوات مکانیکی حذف می‌گردند باید عمق کاشت ریزوم را در نظر گرفت و از ایجاد صدمه به آن اجتناب نمود.

حذف گلها: حذف غنچه و گل به محض ظهور ساقه گل دهنده صورت می‌گیرد و اینکار باعث می‌شود که در سالهای بعد رشد رویشی و دمبرگها با شدت بیشتری ادامه یابد چون گلدهی و تولید بذر، گیاه را ضعیف می‌سازد.

برداشت

برداشت ریواس از سال دوم کشت شروع می‌شود. علامت رسیدن محصول با بزرگ شدن پهنک برگ همراه است. ریواس برای مصرف تازه، هر هفته برداشت می‌شود.

البته در میگون ريواس به صورت طبيعي مي رويد ودرفصل بهار برداشت ميشود.

در گویش منطقه میگون ريواس را (( لیاس )) و برگ پهن آن را ((لم )) میگویند ُ اهالی بومی میگون  معمولاْ از ساقه گل ریواس استفاده میکنند و و ساقه پهن برگ را به علت تب سردش استفاده نمی کنند .

 

 

 

باتشکر از:سایت روستای  ناریان

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ساعت ۰۹:۴۹ توسط علی میگونی دسته : نظر(0)